FR · EN · PT · DE · NL · ES · IT

De Woeling van de Golven

2027 · Installatie, zestien bronzen kauri’s · Middelkerke, België

In voorbereiding voor Beaufort27, triënnale voor hedendaagse kunst, België, 2027

De Woeling van de Golven, 3D-weergave van een bronzen kauri met een gegraveerd vers uit het gedicht, installatie van Daniel Nicolaevsky voor Beaufort27

De Woeling van de Golven is een installatie, bedacht voor het strand van Middelkerke in het kader van Beaufort27, de triënnale voor hedendaagse kunst aan de Belgische kust.

De kauri is een kleine schelp. Lange tijd diende hij als betaalmiddel, ook in de trans-Atlantische slavenhandel, waar hij werd geruild tegen mensenlevens. In West-Afrika en in Brazilië is hij ook een voorwerp van waarzeggerij, versiering en bescherming. Vergroot en gegoten in brons, wordt hij hier een plek van herinnering voor wie door de zee werd doorkruist.

In elke kauri is een strofe van twee verzen uit een gedicht gegraveerd. Van schelp tot schelp gaat het gedicht van de woeling naar de stilte, met uitzicht op de Noordzee.

Het project zet een onderzoek voort dat met steun van de ADAGP in Senegal werd gevoerd. 3D-modellering en 3D-printen dienen daarbij als hulpmiddelen om de vorm te denken vóór het gieten.

Het werk is in voorbereiding. Onthulling in maart 2027

Technische gegevens

Titel De Woeling van de Golven [La Tourmente des Flots]

Jaar 2027

Soort Installatie

Plaats Strand van Middelkerke, België

Kader Beaufort27, triënnale voor hedendaagse kunst, A Shared Horizon, curator Léo Marin

Status In voorbereiding

De Woeling

Zestien strofen, één per kauri.

1
Jouw lichaam schiet in mij wortel
Uit het water ontspringt morgen

2

Ik ben jouw moederhuis,
Woning van elke weg

3

Mijn naam in het zand geschreven
Opent de weg naar de zee.

4

Wat zou ik je kunnen vertellen,
Als ik vandaag leeg was?

5

De woeling van de golven
Is een verre herinnering

6

Elke huid draagt in zich
Een pad getekend door water.

7

Bij de aanraking van jouw lichaam
Rijst de volle zee

8

Het zout van verzwolgen lichamen
Lost de bitterheid niet op

9

Elke naam in jou verloren
Is een ster die straalt

10

Stil sterrenbeeld,
Van onderbroken levens

11

Wat zijn we de aarde verschuldigd,
Voor het recht te bestaan?

12

In de aarde houdt het zaad stand;
In de droom, de vrijheid.

13

De hebzucht drinkt het oneindige,
De natuur kent haar grenzen.

14

Voorbij de grens,
Een gedeelde horizon

15

Voor het lichaam zonder vlag,
De gloeiende oceaan

16

In de stilte van de golven
Weerklinken de namen die overstaken.